zij kreeg een ander lichaam
verloor haar vaste vorm
hield niets meer bij elkaar
in haar slapen openden zich kieuwen
die traag bewogen
ze moest leren ademen
in haar aderen kolkte het getij
trok zich terug
kwam op
haar handen werden vliezen
schubben schuurden
als natte vellen
aan haar huid
haar haren dreven als zeewier
spreidden zich uit
in het water
ze zwom elke dag
langs bruggen
langs kades
muren, huizen en stemmen
die niet meer riepen
en zij
kwam nooit
nooit meer aan land
Geef een reactie