Teveel weidsheid is ook niet goed voor een mens
Als de lucht zichzelf aquarelleert,
het gras van vetkrijt is gemaakt,
kan de stilte eindelijk onder je huid
Sluit je ogen – aardhommel leeuwerik grutto
en de galm van woorden die werden opgespit
Er past vast een lied bij dit landschap
Iets met melancholie en een zweem van hoop
De vraag is alleen of we de tekst willen kennen –
Soms kijk je beter zonder geluid
Loop en zie niet om
Onthoud de boom, het riet, het moment dat wij rustten
Wat niet wordt herinnerd heeft nooit echt bestaan
en toch – ook wie vergeet laat altijd iets achter
Geef een reactie